ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ 'ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03-09-10
Κύριε διευθυντά
Η αποτέφρωση της Πρέβελης στον Νομό Ρεθύμνου δεν υπήρξε μόνο μια οικολογική καταστροφή, αυτό αποτελεί κοινοτοπία. Αυτό που πρέπει να μας εντυπωθεί είναι ότι υπήρξε και απόλυτα λογική καταστροφή: έχουν προηγηθεί τουλάχιστον δύο –γνωστές σε εμένα– προβλεπτικές δράσεις διάσωσης και προστασίας του χώρου από πλευράς του Δημοσίου. Και οι δύο απέτυχαν.
Η πρώτη, 1993-94, εξασφάλισε από το πρόγραμμα Envireg τη χρηματοδότηση του ΕΟΤ για την εφαρμογή σχεδίων διαχείρισης τεσσάρων υδροβιοτόπων της Κρήτης (Πρέβελης, Κουρνά Γεωργιούπολης, Αποσελέμη ποταμού και Αλμυρού στον Αγιο Νικόλαο). Το πρόγραμμα ακυρώθηκε από τις αντιδράσεις κύκλων μηχανικών του ΕΟΤ, που ασχολούνταν μέχρι τότε με εργολαβίες οικοδομικών έργων και έβλεπαν με καχυποψία, και ενδεχομένως με ιδιοτέλεια, κάθε δράση που αφορούσε άυλα μέτρα διαχειριστικής μορφής και δεν οδηγούσε κατ’ ανάγκην σε επιμετρήσεις κυβικών μπετόν. Το κονδύλι επέστρεψε στο ΥΠΕΧΩΔΕ και διατέθηκε σε άλλους σκοπούς.
Η δεύτερη δράση, που εγκρίθηκε το 2007 από το πρόγραμμα «Κοινωνία της Πληροφορίας», αφορούσε σύστημα πυρανίχνευσης ορεινών όγκων με εγκατάσταση δικτύου 28 πυλώνων συνδεδεμένων με ένα Συντονιστικό Κέντρο Διαχείρισης. Η λειτουργία του συστήματος, τουλάχιστον ως προς την Πρέβελη, παραμένει μέχρι σήμερα ανενεργή από ασυνεννοησία μεταξύ των «συναρμοδίων» υπηρεσιών, περιφέρειας και Πυροσβεστικής Υπηρεσίας!
Ηταν λοιπόν επόμενο να καταστραφεί η Πρέβελη. Ετσι θα καταστραφούν και οι λοιποί μοναδικού κάλλους φυσικοί χώροι, όσο δεν εφαρμόζονται σχέδια διαχείρισης. Διαχείρισης που θα εξασφαλίσει υπεύθυνη φύλαξη, επιβολή τήρησης κανόνων χρήσης του χώρου και των λουτρικών ή άλλων εγκαταστάσεων, λειτουργία των συστημάτων (όπως πυρανίχνευσης, πυρόσβεσης, συλλογής και αποκομιδής απορριμμάτων), έλεγχο του ημερήσιου αριθμού επισκεπτών κ.ά. Κι επειδή αυτά απαιτούν πόρους, επιβάλλεται και ανταποδοτικό εισιτήριο (το κοινωνικό θέμα αντιμετωπίζεται με μέτρα τύπου κοινωνικού τουρισμού).
Τόποι σαν την Πρέβελη αποτελούν εθνική περιουσία και απαιτούν αυξημένη προστασία. Δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται ως ελεύθεροι χώροι ανεξέλεγκτης κατασκήνωσης, ως προσάναμμα για το μπάρμπεκιου του καθενός, ως φυσικό απόθεμα για πλιάτσικο ή τέλος ως «φόντο» για την τουριστική εκμετάλλευση από άθλιους καταπατητές. Αντί των κλαυθμών για «μεγάλη οικολογική καταστροφή» ας συνειδητοποιήσουμε ότι η καταστροφή είναι απόλυτα λογική κάτω από τις σημερινές συνθήκες λειτουργίας των μοναδικών πόρων που η φύση είχε την καλωσύνη να μας δωρίσει !
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΡΩΜΑΝΟΣ - Αρχιτέκτων, πολεοδόμος / Κηφισιά
